In Kiruna brachten we na een heerlijk relaxed ontbijt in de zon (terwijl het gisteren stroomde van de regen, dus zo erg is een dag later starten bij nader inzien niet), onze bagage bij de opslag van het VVV kantoor. Zij rekenden minder dan 1/3 van wat het hotel vroeg, dus dat was snel bepaald. Daarna door naar de bus, die ons naar het startpunt van de trail (Nikkaluokta) zou brengen.
Daar waren al wat meer wandelaars zich aan het verzamelen. De rugzakken stapelden zich rustig op bij het bushokje.
Uiteraard zou het Maaike niet zijn, als ze niet een beetje raar zou doen, dus bij de start naar Kebnekaise even een ‘quick pose’ voor de foto. Wat wel leuk is om te zien, hoe mooi en compact die rugzak is (13kg incl. eten voor 8 dagen) ingepakt, als zeg ik het zelf!
De eerste passen waren nog op redelijk gecultiveerde paden. Gelukkig duurde dat niet al te lang en kwamen de planken en rotsen wat meer in beeld. Je moet tenslotte niet helemaal naar Zweden om dan in een soort park-bos te moeten wandelen 😉
De bruggen zijn piep-kraak-zwenk bruggen en met zo’n zware rugzak hou je je wel even vast aan de leuningen. Het water eronder stroom hard en vallen wil je uiteraard niet.
De eerste mooie uitzichten:
Na iets meer dan 15 km hebben we een mooi plekje, ca. 100 meter vanaf de route, gezocht om te eten en te overnachten. De eerste keer wildkamperen voor mij. Het moest even bezinken. Maar wat is dát geweldig. De rust, de natuur, de vogeltjes en verder he-le-maal niets!
De meeste van de foto’s (zeker die met Maaike erop) van dit artikel zijn gemaakt door Médard.
Maaikes reizen 