Vandaag hiken we tot de grens van het National park van Abisko. We willen namelijk heel graag nog een nacht wild kamperen en binnen de grenzen van het National park mag dat helaas niet.
Ons lieflijke plekje aan het meer ziet er vanmorgen ineens heel anders uit. Het water is onstuimig, de lucht niet blauw, maar grijs en er staat een frisse wind. Wat een verschil ineens.
Dat betekent ook slimmere plekjes voor de pauzes uitzoeken. Een kei of een kom van de berg, want het is echt een stuk kouder, dan de voorgaande dagen. In een motregentje even een reep en koffie. En dan gauw weer verder. In beweging blijven. Warm blijven.
We zien weinig mensen onderweg, maar je merkt dat je hier wat meer tegemoetkomend ‘verkeer’ tegenkomt, omdat we richting de formele start van de Kungsleden route lopen. Maar wij lopen hem bewust andersom, zodat je de zon meer in je rug hebt en dus lekker zonder zonnebril kunt lopen, zonder met je ogen te hoeven knijpen. We hebben geluk, dat we ook vaak de wind op de rug hebben, dus het tijdens het lopen nooit koud gehad hebben.
Nadat we ons tentje na ca. 15 km opgezet hebben aan de rand van het National park, zijn we nog even een klein rondje de omgeving gaan verkennen. Een prachtige rivier met keien, fijn fotomateriaal! Ik denk dat ik op dit plekje het lekkerst geslapen heb van de hele week. Niet gek, met zo’n laag mos onder je matje. De Prinses op de Erwt is er niets bij 😉
Maaikes reizen 