Voordat we aan de autorit beginnen gaan we eerst bij de waterval en kloof vlakbij het hotel kijken. Supermooie foss en kloof!

De Kolugljúfur-kloof, waar de Viðidalsá-rivier doorheen stroomt, is meer dan een kilometer lang en 40-50 meter diep. Hij is genoemd naar de vrouwelijke trol Kola, die volgens de folklore de kloof heeft gegraven. In het hooiland bij Klugii is er een heuvel waar Kola, evenals haar schat, begraven zou zijn.

We rijden door een ruig gebied tot we tegen een schitterende vesting aanrijden. Even uitstappen om wat historie op te snuiven en uitzichtsfoto’s te maken.

Borgarvirki is gevormd door basalt vanuit een vulkaan uitbarsting en ca. 177 meter hoog en verder verhoogd en verstevigd door mensen.

We willen de monoliet Hvìtsekur wel van dichtbij zien, en lopen de lange weg naar beneden en via het gitzwarte strand ernaar toe. De meeste toeristen nemen de ietwat asociale route vanaf het uitzichtpunt rechtstreeks naar beneden, waarmee de natuur daar een flinke tik te verwerken krijgt. Stom.

Guide to Island schrijft hierover: Op het schiereiland Vatnsnes in Noordwest-IJsland, zo’n 50 meter uit de kust, staat de majestueuze Hvítserkur, een 15 meter hoge monoliet of zeestapel, een geërodeerde vulkanische dijk. Het ziet eruit als een of ander dier, een olifant of een neushoorn; of zelfs een dinosaurus die drinkt.

De legende gaat dat Hvítserkur een versteende trol is. De trol woonde in Strandir in de Wesfjorden en wilde de klokken van het Þingeyraklaustur-klooster neerhalen. De IJslandse trollen zijn niet christelijk en houden niet van het geluid of de aanblik van kerken of kerkklokken.

Gelukkig werd de trol gevangen door de eerste zonnestralen en, zoals we allemaal weten, veranderen de trollen bij daglicht in steen 😜

Onderweg zien we ineens een bordje langs de weg: Geitafell restaurant. Icelandic fish restaurant. Een goedgevulde vissoep en linzensoep met brood en salade. Heerlijk gegeten!

We eindigen de dag op camping Dalakot. Een fijne camping in een soort slakkenhuis van heggetjes. Handig, want de wind begint weer lekker aan te trekken. We gooien hier alles in de wasmachine en droger en zijn daarmee klaar voor de laatste week van de vakantie. Denk ik… we hebben niet veel meegenomen, grammenwegers, dat we er zijn 😅