Vandaag gaan we lekker langzaam naar het westen toe. En willen we ‘s middags bij Olafsvik een hike lopen.

Onderweg zien we weer schitterende kusten en ineens in de verte een wrak. We rijden een veldweg in, om te zien of we die wat beter kunnen bekijken. Hobbel de bobbel, blij dat we een Rav4 met vierwielaandrijving hebben 😅

Waar we niet meer verder kunnen, parkeren we de auto en lopen we via een schapenpad richting de oceaan. Heuveltje na heuveltje, tot we een flinke sloot treffen met een stuk geroest en gevouwen golfplaat. Lijkt op een brug, dus dan is het dat ook… we komen net droog aan de andere kant. Links van ons waait een vreemd soort wier in de sloot.

We lopen tot het eind en kunnen het wrak redelijk zien. Lekker even uitwaaien en soort-van-avontuurlijk gedaan 😂

We draaien ons om en zien tot onze stomme verbazing, dat we een toeristische attractie geworden zijn… Nog drie koppels komen onze kant oplopen. Want als er een auto staat geparkeerd, dan is er vast iets bijzonders te doen! We hebben niets toegelicht, vriendelijk gedag gezegd. Hopelijk houden ze ook van ‘soort-van-avontuur’ en een wrak 😇

Vanavond staan we op een camping aan de rand van Olafsvik en gaan we na het opzetten van de tent via een hike naar een restaurant in de haven wandelen. Doel: fish & chips, maar die moeten wel ‘verdiend worden’ natuurlijk 😁

We zijn een beetje verdwaald uiteraard. Dat hoort erbij. Dus moeten we aan de bovenkant van een watervalletje oversteken. Dat kan goed, want we kunnen ons vasthouden aan het hek. Wat wel vervelend is, is dat als je ze alledrie tegelijk vastpakt… je een stroomstootje krijgt 🤓 Maar gelukkig niet zó geschrokken, dat ik languit in het water lag.

De fish & chips meer dan verdiend!!