We staan op in een dikke wolk met een sliert mist eronder. Grimmig weer. Niet het weer waar we op hoopten voor de oversteek van de Tjatka pas.

De weg naar de pas bestaat uit plassen, stroompjes en keienvelden. Alles langzaam omhoog werkend naar de pas toe. Lastig parcours met als afsluiting een blubberig steil pad omhoog. Het is niet per se moeilijk of zwaar. Althans.. niet meer voor ons na alle eerdere klimmetjes.

Het weer zit alleen niet mee. Het begint te regenen en te waaien en we hebben praktisch geen uitzicht. Beetje een kwestie van niet mopperen maar doorstappen en hopen op een opklaring.

En die komt ‘s Middags na een kop koffie (eerste koffie in een hut sinds Hemavan!) en koekjes in de shop van Alesjaure. We lopen dus de laatste uurtjes in de zon! Yeah ☺️

We slapen praktisch op dezelfde spot aan het water als 2 jaar geleden, alleen met iets minder mooi weer. De wind gaat naar 11m/s met vlagen naar 19m/s ‘s nachts. De tent staat als een huis 😍

De volgende dag regent het met stevige wind. Het pad is een blubberpad met diepe plassen, afgewisseld met keienpaden. Puzzelen met harde wind en regen schuin achter. Interessant 🤔

Gelukkig klaart het vanaf een uur of 11 op en kunnen we meer van de omgeving genieten. De wind houdt nog aan, en er komt zelfs een zonnetje af en toe om de hoek kijken. De route is mooier met zon! De kleuren komen beter uit en je kan lekker ver naar de bergtoppen kijken met hun donkere vlakken en sneeuwvelden.

We lopen ondanks het weer vrij vlot naar de rand van het nationaal park van Abisko, waar we kamperen op de laatste gratis plek. We zijn wel Nederlanders, hè. Zonder gekheid.. het kost 35 euro per persoon om te kamperen op een minder interessante plek naast een hut. Dan mag je gebruik maken van de hutfaciliteiten (gas, water, warme hut, tafels en stoelen). Dan vind ik 70 euro best duur…

Helaas is het wel zo, dat die laatste kampeerplek een bende wordt. Het leave-no-trace uitgangspunt wordt door veel hikers blijkbaar vergeten 😟 Poep en wc papier ligt overal rondom de kampeerspots en het poephuisje zit tot de bril vol en wordt tevens als kliko gebruikt.

Kom op, mensen… je loopt al een week met dat zakje afval, dat kan nog een dag langer mee naar de kliko in Abisko!!!

De laatste wandeldag wordt voorafgegaan door een nacht met flinke regenbuien en ‘s morgens is het koud. We worden wakker met nog wat drizzel en een temperatuur van rond het vriespunt 🥶

Van onder m’n quilt word ik verwend met ontbijt op bed. Koffie en havermoutpap! 🥰

We hebben de wind in onze rug als we starten met nog een paar spetjes. De laatste kilometers lopen we met zon! Genieten.

• 

• 

• 

Ongeveer een uur voor de finish horen we het geraas van een waterval en lopen we op de perfecte plek door een kruip-door-sluip-door paadje naar het geluid. Yes!!!

Rond een uur of twee ‘s middags wandelen we langs het houten bord met alle toppen, hoogtes en afstanden, die we de afgelopen weken gepasseerd zijn. We zijn trots en blij! Wat een geweldig avontuur was het.

Nu even lekker relaxen en warm douchen in het Mountain station Abisko. En maandag mogen we weer aan het werk!