Vandaag gaan we een stukje zonder rugzak op de sneeuwschoenen lopen! Man, dat maakt een verschil zeg. Eerst lopen we nog met de rugzak naar de waterval vlakbij ons hutje.

Waar we ineens een otter langs de kant van het water spotten. Super tof. Even later komt hij het water uit met een vis en trekt deze gauw de rand van het bos in. Dat ottertje heeft een goede dag vandaag!

Na de waterval lopen we met de bepakking de helling op naar boven en hebben een schitterend uitzicht op de vallei.

We parkeren de rugzakken een stuk verderop en lopen een rondje richting de welbekende watermolen. Trappen op en af. Ja… de eerste trap op mijn billen naar beneden gegleden en erna gekozen om de trappen verder te negeren en erom heen te lopen. Veel te glad en kleine schuine treden, die niet gemaakt zijn om met sneeuwschoenen overheen te lopen. Vind ik dan tenminste!

Na de waterval is het tijd om de rugzakken weer op te halen en door te lopen over de Karhunkierros (Berenpad) trail.

Er mag weer flink gespoord worden, maar het weer is goed, het lijkt zelfs alsof de zon gaat doorkomen. Dat blijft een beetje bij een goeie poging, maar levert wel iets meer kleur in de foto’s op!

Na weer een schitterende wandeling komen we bij het meest idyllische overnachtingsplekje van deze reis uit: De Porontimajoki hut. Of eigenlijk zijn het de Porontimajoki hutten. Ernaast ligt nog een overkapping bij de vuurplaats en een buitenkeuken met een gasstelletje.

De hutten zijn ieder goed voor max. 5 personen, dus we splitsen de groep in tweeën. En… 2 van onze groep hebben slaapzakken, die zo goed zijn, dat ze buiten in de overkapping gaan slapen! Dus we liggen ‘breeduit’ vannacht.

Ik slaap met Médard, Manon en Elles in het huisje, dat boven de rivier gebouwd is, dus je hoort de hele nacht stromend water onder je. De eerste keer, dat ik écht niet niet naar het toilet kon ’s nachts .. haha!