Na een warme havermoutpap met banaan, rijden we de laatste vijf kilometer over de gravelweg naar Hauroko lake voor een wandeling naar het Hauroko uitzichtpunt. Halverwege de gravelweg ligt een omgevallen boom over de weg heen.

Gelukkig is er vanmorgen een Kiwi naar het meer gereden, die blijkbaar een zaag bij zich had. Daardoor kunnen we langs de helft van de omgevallen boom rijden. Zonder die zaagactie hadden we zonder bezoek aan het meer terug kunnen rijden.. dankjewel meneer!

De trail naar het uitzichtpunt is stijl en soms glibberig. Boomwortels bieden een mooi houvast om naar boven te klimmen. Natuurlijke handvatten. Geweldig. Na een kilometer moeten we een stroompje over. De overkant ligt alleen een stuk hoger. Hoe doen we dit zonder enkeldiep in het water terecht te komen? 🤔

Oh, we kunnen links naar de oever en er daar op het lager gelegen deel overheen springen. Ik loop naar de monding bij het meer, omdat daar een hoop droger zand ligt om een tussenlanding op te kunnen maken. Mooi! Dat was een soort drijfzand, dus tot m’n knieën weggezakt en met de sprong snelheid languit op handen en knieën het water in. En tranen met tuiten lachend overeind gekrabbeld en rechtsaf terug naar het pad. Gelukkig waren m’n voeten niet alleen nat geworden 🤪

Na anderhalf uur klimmen en klauteren door het regenwoud komen we bij een eerste uitkijkpunt. Prachtig vergezicht over het meer op de bergen erachter. Zalig energiereepje opgeknabbeld en wat gedronken en toen hebben we besloten, dat het een mooie tocht was en zijn we heel voorzichtig weer naar beneden gegaan. Op sommige plaatsen in z’n achteruit, om ons goed vast te kunnen houden in de afdaling.

Na de mooie hike zijn we doorgereden naar Lake Monowai, omdat je daar mooi zou kunnen kamperen. Helaas waren de fijne plekjes al bezet en was het er vergeven van de sandflies. Dus alleen even een wandeling gemaakt naar het meer en terug dan maar. Mooi bos, mooi uitzicht over het meer.

Na een prima lunch vanuit de achterkant van de auto, vervolgen we onze weg naar een camping bij Lake Manapouri. De possum lodge camping ground. Leuke kleine campsite met behulpzame eigenaar, die zelf op de bbq midden op de camping zijn eigen lamsboutjes grilt en later een kampvuurtje stookt voor z’n gasten. Mooi figuur!

We boeken een boot-, bus-, boottocht over de Doubful Sound voor komende maandag. Lekker toeristisch, maar we willen graag over zo’n fjord varen. De dagen ervoor waren allemaal al volgeboekt.

Dus gaan we de dag erna naar Te Anau voor boodschappen, contant geld, een wasserette om de was even te doen en doen we daarna het eerste deel van de beroemde Keplertrack. Een heen-en-weertje, omdat we thuis besloten hebben om geen meerdaagse tochten te gaan doen, zodat we alle tijd hebben om op ons gemak het Zuidereiland te kunnen bekijken. Anders zou je voor de Kepler bijvoorbeeld al minstens vier dagen kwijt zijn om het met overnachtingen in hutten de volledige route te lopen. En … oja, die hutten waren een jaar geleden al volgeboekt!

Het was een mooie wandeling door regenwoud en langs het Te Anau meer.

Daarna zijn we doorgereden naar onze volgende kampeerplaats van Doc. Cascade Creek. Uitzicht op de bergen links en voor ons ligt Lake Gunn. Dat gaan we morgen pas zien, want er ligt een bos tussen de auto en het meer.

Morgen rijden we naar Milford Sound en op advies van een man op de camping maken we twee afbuigingen van de route, vanwege fantastische watervallen en uitzichten.

De tips van de New Zealanders en van Wim & Suzan zijn tot nu toe allemaal gaaf geweest. Dus we blijven met mensen kletsen onderweg!