De weg naar Milford Sound

Op 11 februari worden we lekker langzaam wakker en vertrekken we pas rond 9:30 naar de Humboldt falls. Dat is bijna een uur enkele reis, vanwege de gravelweg en de éénbaans bruggetjes.

Onderweg stappen we regelmatig uit om mooie uitkijkjes te zien of kreekjes. De bergen hier zijn schitterend. De Humboldt waterval is gigantisch en valt in meerdere verdiepingen naar beneden.

Humboldt falls

Op de terugweg naar de route 94, komen we langs de parkeerplaats voor de Marian Lake trail. Omdat we ook nog door willen naar Milford Sound, dat nog eens 45 minuten verderop ligt en we ook nog terug gaan naar de campsite van vannacht, lopen we niet de hele op-en-neer trail naar Marians Lake (zou drie uur duren en klimwerk over drassig pad tussen en over flinke keien en boomwortels.

Halverwege heb je een boardwalk/houten balkon waarvan je super goed op de gigantische stroomversnelling kunt uitkijken. Wat een geweld!

Via de route 94 rijden we erna door naar de Milford Sound. Geweldige natuur om ons heen met brede rots- en waterpartijen. We rijden door de kloof en ineens ook door een tunnel (eenbaans en donker!).

Gewoon langs de ‘snelweg’ Milford Sound Highway

Verschillende haarspeldbochten waar je met max. 25 km doorheen kunt rijden en prachtige vergezichten erlangs.

Tegenover die waterval – Hollyford river

De Milford Sound is helemaal aan het einde van de weg en dan sta je ineens voor een bord betaald parkeren. 25 dollar voor 5 uur. De eerste 20 minuten zijn gratis. Een kilometer voor het einde van de weg en het bezoekerscentrum sta je gratis. We wandelen via een mooi aangelegd slingerpad naar de beroemde baai. Mooie baai, maar ik vind het nogal een toeristische fuik. De weg ernaar toe is eigenlijk het mooist! Uiteraard wel even in de zon de baai in gestaard en foto’s genomen.

Na de route terug naar de camping van gisteren, hebben we nog een fijne wandeling gemaakt vanaf de Cascade campsite naar Gunn’s lake. Dat is erg mooi en alsof je in een sprookjesbos loopt. Alles is overgroeid met prachtige soorten mos. De zon schijnt door de takken en levert een fraai sfeertje op. Het meer met de laaghangende zon erop is mooi!

Onze kampeerplek vanavond is langs de kreek met redelijk snel stromend water. Er rent steeds een soort kiwi heen en weer om takjes te zioeken voor z’n nest. Eigenlijk heet dit waarschijnlijk geen Kiwi maar een Weka. Uiteraard is het eigenwijze Robyn vogeltje er ook en zelfs een soort merel. Te grappig en gezellig tafereeltje rondom ons tafeltje.

Weka

De avondzon is lekker warm, maar als die weg zakt achter de bergen koelt het rap af. ‘s Nachts is het zo’n 5-10 graden. Het dekbed en de auto zijn comfortabel. We slapen goed!

Uitzicht ‘s morgens uit de kampeerauto

Plaats een reactie