De wekker gaat om 5:30 uur. Het is nog stikdonker en muisstil op de camping. We kleden ons gauw aan, ontbijten wat. Allemaal heel zachtjes natuurlijk. Ruimen de bedden op, poetsen nog even onze tanden en gaan op weg naar de boot.
Vandaag gaan we op pad met RealNZ voor een boot-, bus- en boottocht (en vise versa) over lake Manapouri, de Wilmot pass en de Doubtful Sound.
Om 6:50 starten ze met het toelaat van de gasten op de eerste boot. De kapitein heeft een goed gevoel voor humor en vaart ons met de nodig informatie onderweg naar de overkant van het meer.
Een fjord is een bepaald type inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten. Men zegt zowel de fjord als het fjord.
Een sound is een inham van de oceaan die veel groter is dan een baai en minder bescherming biedt. Sounds zijn meestal te vinden in grote watergebieden. En zijn niet ontstaan door gletsjerwerking.
Daar stappen we in twee touringcars (coaches) en rijden we via een lange slingerende gravelweg naar de Doubtful Sound. We leren wat het verschil is tussen een Fiord (Fjord) en een Sound. De Sounds hier zijn eigenlijk fjorden. Maar toen ze daarachter waren, werd het te ingewikkeld om het nog te corrigeren 😂 Dus ter compensatie is het hele gebied dan maar Fiordland genoemd. Maar dan wel weer verkeerd gespeld 😁
Na de busreis varen we een uur over drie over de Doubtful Sound. Zo mooi!! Op een gegeven moment leggen ze de boot stil en vragen ze aan alle gasten om stil te staan, niets meer te zeggen. Zodoende heb je volledig vlak water en maak je de schitterendste spiegelfoto’s. Drie Aziaten hebben het niet begrepen en stappen door de stilstaande mensen heen en nemen foto’s 🙈
De boot wordt na een 10 minuten weer gestart en een stel dolfijnen met een jong zwemmen langs de boot. Zo gaaf!
Wanneer we wegvaren duiken ze over de golfslag van de boot. Ze spelen met de golven, maar blijven wel in het deel achter waar ze aan het zwemmen waren.
Even verderop laten ze de boot weer stationair draaien en wijst de bemanning ons op fur seals (zeehonden) met jonkies. De kleintjes hebben op de rots een waterpoeltje waar ze veilig leren zwemmen en liggen vervolgens in de zon op te drogen.
De uitzichten zijn ‘amazing’ en de drie uur zijn eigenlijk zo voorbij. We zijn zelfs een stukje de oceaan opgevaren, omdat we zulk goed weer hadden!
Op de terugreis een powernapje gedaan in de bus in het zonnetje en daarna genoten van lake Manapouri terug naar de haven.
Vervolgens zijn we doorgereden naar Lumsden. Een klein dorp met een stel gerenoveerde treinen op een parkeerplaats waar je gratis mag kamperen. Drinkwater en een keurig openbaar toilet op klein stukje lopen staan zomaar tot je beschikking. Evenals een paar picknicktafels met leisteen erop, zodat je je brander kwijt kunt.
We steunen de locale community graag en kopen een echt NZ ijsje. Een soort Vienetta in een bakje! Om nom nom 😋
De wagons werden net door de burgemeesterszoon afgesloten. Geen idee of dat jochie dat echt was, maar voor het verhaal klinkt het we leuk! Ze nemen geen risico dat je er als backpacker of zwerver in gaat liggen slapen of dat er vandalen aan de slag gaan. De wagons zijn gerestaureerd door mensen uit de omgeving. Echt gaaf werk. Je kan er meer over vinden op Facebook (https://www.facebook.com/lumsdenheritagetrust)
En als je je niet gedraagt, dan kan je altijd nog de gevangenis in!
Zo. We gaan maar eens wat koken en eten!
Maaikes reizen 