Als we wakker worden is het weer een grijze dag. Maar voorlopig is het droog, dus we klagen niet. De omgeving is mooi en zo ook het gezelschap! 😉

We lopen richting de volgende hut (Cunojávrihytta | 68.19774, 18.08425), waar we de mensen, die gisteren met de hond rond negen uur langs onze tent liepen, tegenkomen. Erg leuk om even te kletsen over die malle witte pyramidetent. En de hond een aai over zijn bol te geven.

Hier is een echte “Loo with a view” waar we natuurlijk even gebruik van maken.

Vandaag zien we prachtige meren en uitzichten en lopen we we op een gegeven moment over de grens naar Zweden terug.

Water pakken doen we ook gewoon midden in een enkeldiepe rivier tegenwoordig. De schoenen zijn toch al nat door het natte gras.

Bruggen met snelstromende rivieren eronder blijven voor mij wat spannend. Vandaag hebben we er een waar de ‘leuningen’ tot kniehoogte dalen, dus dan maar semi-bukkend erover… het ziet er niet uit, maar wat doe je eraan haha.

Aan de andere kant van de brug komen we een echtpaar van in de 70 tegen, die met hun rugzak, tent en toebehoren een hike lopen van zuid Zweden naar de Noordkaap. Geweldig. Ik wil dat ook nog kunnen doen als ik 70 ben! Zij geven ons een tip voor een mooie kampeerplek een kilometer of 2 verderop.

Het is inderdaad een fantastisch mooie plek. Maar het blijken helaas allemaal ‘Ant Hills’ te zijn. Elke steen, die Médard omdraait, is de deksel op een prachtig mierennest.

Omdat we niet weten of deze mieren prikken, nemen we het risico niet en lopen we een stuk door.

Door een stuk met half afgebrand beukenbos, de heuvel op. Geen uitzicht op een goede kampeerplek. Dus we besluiten na een paar kilometer om toch maar terug te lopen en we kamperen tussen de eland poep.

Weer eens wat anders. Maar we staan wel naast een snelstromende rivier, dus genoeg water in de buurt voor avondeten en ontbijt. En mooi beschut tussen de rivier en een heuvel.

Het was een langere dag dan gepland. We slapen zalig.