Psychologie der mondkapjes

De reis is begonnen. Met 30 graden en een duffel van 22 kg, waarin nog gauw m’n reiskleren gestopt zijn, want die waren veel te warm voor vandaag. Snel rokje en hemdje ervoor in de plaats aangetrokken. Maar wel met de lompe wandelschoenen eronder natuurlijk 🤣

Geen mens durft meer dichtbij te komen

De bus is nu achter de rug. Relaxed. Weinig mensen en iedereen zo’n mooi of standaard mondkapje op. Ik geloof in de psychologie der mondkapjes: er is echt niemand die meer in de buurt wil komen! 🙈

Nu even wachten op de trein naar Schiphol. Kan niet wachten op de airco 🥵 en dan door naar Reykjavik.

Morgen begint de hike van Laugavegur. Zo naar uitgekeken!! Let’s go!!

Op de luchthaven van Reykjavik werden we getest op Corona. Best wen ervaring. Man met zo’n spatscherm voor zijn gezicht die eerst een wattenstaafje door je keel haalt (niet zo erg) en daarna een nieuw staafje pakt en deze in je neus steekt. Dat je denkt:”Verder kan het niet!” En dat er dan zeker nog 2 cm na komt. “Breath in and out please” – en toen was het klaar. Dan door de douane. Jeuk in je neus tot ver erna 😣

Eenmaal in Reykjavik de vakantie gevierd met pizza en een lekker rood wijntje. Een kort nachtje erna want om 6:45 moeten we de bus hebben op 15 min lopen van het hotel af en zaterdagavond is het feest voor IJslanders tot na 0:00 onder onze hotelkamer 🤣

Plaats een reactie